Με αφορμή τη συμμετοχή τους στο Wail of the Banshees Vol.1 (29 Νοεμβρίου Gazarte), κάναμε μια κουβέντα με τους Breakeven γύρω από τη μουσική και τη συλλογικότητα που τους χαρακτηρίζει. Oι Breakeven μιλούν για τα κίνητρά τους, τη θέση του punk σήμερα, τη σημασία της παρέας και τη συνεχή αναζήτηση ενός ήχου που παραμένει αληθινός.
Όταν γράφετε μουσική, ποιο είναι το κίνητρο; Η ανάγκη να ξεσπάσετε, να σχολιάσετε ή να αλλάξετε κάτι;
Κάθε μέλος γράφει μουσική για διαφορετικό λόγο, ανάλογα με τη στιγμή. Πάντα όμως υπάρχει μια εσωτερική ανάγκη πίσω από αυτό – κάτι που χρειάζεται να ειπωθεί ή να εκτονωθεί. Συχνά, τα κομμάτια γεννιούνται αυθόρμητα μέσα στο στούντιο, απλώς επειδή μια παρέα βρέθηκε να κάνει αυτό που αγαπάει. Άλλες φορές είναι καθαρό ξέσπασμα που σταδιακά παίρνει μορφή μέσα από τους στίχους.
Η καθημερινότητα είναι το σημείο εκκίνησης – όσα ζούμε, σκεφτόμαστε ή μας προκαλούν. Από εκεί ξεκινάει η δημιουργία και φυσικά ακολουθεί η ανάγκη να το μετατρέψουμε σε κάτι ζωντανό που να έχει αγγίζει και το κοινό.
Με τον καιρό, αυτό γίνεται αμφίδρομο· η ενέργεια και η ανταπόκριση του κόσμου στα live ειναι αυτό που μας συνδέει και μας δίνει λόγο να συνεχίσουμε. Όσον αφορά το σχολιασμό, σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο με όσα συμβαίνουν γύρω μας, είναι δύσκολο η τέχνη να μείνει αμέτοχη.
Πιστεύετε ότι το punk στην Ελλάδα παραμένει πολιτικό ή έχει γίνει πιο αισθητικό statement;
Τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως , το punk εμφανίζεται σε πολλές διαφορετικές μορφές. Κάποιοι το βλέπουν κυρίως ως ήχο και αισθητική – τη στάση, την ενέργεια, ακόμα και την εικόνα πάνω στη σκηνή. Φυσικά όμως υπάρχουν ακόμη πολλές μπάντες που εκπροσωπούν όλο το κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι μέσα από τη μουσική τους.
Αν έπρεπε να περιγράψετε το κοινό σας, ποιο συναίσθημα θα λέγατε ότι κυριαρχεί στα live σας;
Είναι ακόμα νωρίς για να το απαντήσουμε, γιατί το κοινό μας βρίσκεται ακόμη σε στάδιο χτισίματος και συνεχώς μεγαλώνει. Η αίσθηση μέχρι τώρα είναι πολύ ζωντανή , υπάρχει έντονη ενεργητική διάθεση, φαίνεται ότι περνάνε καλά και συνδεονται με τη μουσική μας, αλλά νιώθουμε πως έχουμε ακόμη πολλά να δώσουμε. Με τον επόμενό μας δίσκο ανοίγουμε ένα νέο μουσικό εύρος, που πιστεύουμε πως θα μας φέρει ακόμη πιο κοντά με τον κόσμο.
Υπάρχει κάποιος “άγραφος νόμος” στην μπάντα για το τι δεν θα γράφατε ποτέ;
Δεν υπάρχει άγραφο όριο στο τι μπορεί να γραφτεί. Παρότι ερχόμαστε από εντελώς διαφορετικά μουσικά backgrounds, πάντα βρίσκουμε μια κοινή γραμμή που μας ενώνει. Οι διαφορετικές επιρροές και ενέργειες μπλέκονται και γεννούν κάτι που δεν θα υπήρχε αν δούλευε ο καθένας μόνος του. Αυτή η ισορροπία μας κρατάει δεμένους και μας επιτρέπει να πειραματιζόμαστε χωρίς να χάνουμε την ταυτότητά μας.
Επομένως προς το παρόν οχι, δεν υπάρχει άγραφος κανόνας – αλλά με τον καιρό, ό,τι δεν δείτε γραμμένο, αυτή θα είναι και η απάντηση.
Τι ρόλο παίζει ο αυθορμητισμός στη μουσική σας; Είναι πιο “κραυγή” ή πιο “δομή”;
Αν και παίζουμε λίγα χρόνια όλοι μαζί, ο τρόπος που συνθέτουμε έχει αλλάξει ριζικά. Πλέον λειτουργούμε πιο αυθόρμητα – στις πρόβες ανταλλάσσουμε ιδέες, αυτοσχεδιάζουμε και πολλές φορές φεύγουμε με νέα κομμάτια που γεννιούνται μέσα από τη συλλογική ενέργεια. Παρότι υπερισχύει η “κραυγή”, πέφτει πολλή δουλειά στη δομή. Δεν υπάρχει αχταρμάς από riff και επίδειξη οργάνων, κάθε στοιχείο έχει λόγο να είναι εκεί.
Όταν μπαίνετε στο studio, νιώθετε πιο κοντά σε μια συλλογική έκφραση ή σε τέσσερα άτομα που κουβαλούν τα προσωπικά τους βιώματα;
Όταν μπαίνουμε στο στούντιο συνήθως συμβαίνουν και τα δύο. Από τη μία υπάρχει η συλλογική έκφραση – αυτό το συναίσθημα ότι κάτι γεννιέται από την ομάδα, κάτι που κανένας μας μόνος του δεν θα μπορούσε να φτιάξει. Από την άλλη, κάθε ένας φέρνει τα προσωπικά του βιώματα, τις εμπειρίες και την ενέργειά του.
Αυτή η ισορροπία ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό κάνει τη διαδικασία δυνατή και πολύπλευρη , γιατί πάντα προκύπτει κάτι νέο από τον συνδυασμό διαφορετικών ματιών, ιστοριών και ενέργειας. Η συλλογικότητα πρέπει να υπάρχει σε κάθε φάση – αν δεν υπήρχε, δε θα υπήρχαμε.
Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στον τρόπο που λειτουργεί η underground σκηνή, ποιο θα ήταν;
Αν θα αλλάζαμε κάτι θα ήταν να υπάρχει μεγαλύτερη αναγνώριση της αξίας της δουλειάς των μουσικών. Κακά τα ψέματα, για να γίνει κάτι ποιοτικό χρειάζονται χρήματα : περιοδείες, εξοπλισμός, πρόβες, ηχογραφήσεις, όλα αυτά έχουν κόστος. Είναι σημαντικό οι μπάντες να ανταμείβονται δίκαια για την προσπάθειά τους, ώστε τα live να παραμένουν βιώσιμα και για αυτούς και για το κοινό.
Υπήρξε στιγμή που αναρωτηθήκατε αν αυτό που κάνετε έχει νόημα; Και τι σας έκανε να συνεχίσετε;
Αν δεν υπήρχε η παρέα, δεν θα κάναμε καν αυτό που κάνουμε. Έχουμε περάσει τρία χρόνια εντός και εκτός στούντιο, χωρίς να χρειάζεται να ψαχτούμε για κάτι παραπάνω: μουσική, πολλή δουλειά και καλή παρέα, ξαναζώντας στιγμές που όλοι αναζητούμε από το παρελθόν. Φυσικά και ερχόμαστε αντιμέτωποι με δυσκολίες και αμφιβολίες όπως συμβαίνει σε κάθε δημιουργική διαδικασία. Παρ’ όλα αυτά, αυτό που μας κρατάει είναι η δημιουργία, η συνεργασία μας και η συλλογική ενέργεια που γεννιέται. Τα live και η ανταπόκριση του κόσμου παίζουν τεράστιο ρόλο – βλέποντας την ενέργεια που φτάνει στο κοινό και τη σύνδεση πάνω στη σκηνή παίρνουμε δύναμη και έμπνευση να συνεχίσουμε. Όταν ήρθε η πρόταση να μπούμε στη Venerate, η όρεξη και η ένταση μεγάλωσε, καθώς ήταν κάτι που θέλαμε και περιμέναμε όλοι λίγο πολύ πάνω από 20 χρόνια! Παρ’ όλα αυτά, αν δεν υπήρχε η παρέα, δεν θα υπήρχε η μπάντα – και αν υπάρχει κάποιος “άγραφος νόμος”, είναι αυτός.
Εγώ σας έχω δει αλλά δεν θα κάνω spoiler. Τι έχει να περιμένει από εσάς ο κόσμος που θα έρθει στο Gazarte στις 29 Νοεμβρίου;
Αυτό που έχει να περιμένει ο κόσμος στις 29/11 είναι ένα δυναμικό, αν και σύντομο σετ, καθώς ανοίγουμε το live και ο χρόνος είναι περιορισμένος σε σχέση με το υπάρχον υλικό. Θα δουν ένταση, νεύρο και οργή μαζί με την ενέργεια που δίνουμε σε κάθε εμφάνιση. Επιπλέον, θα παρουσιάσουμε ολοκαίνουριο υλικό με διαφορετικό ήχο, που φέρνει νέα διάσταση στο ύφος, τη δυναμική και τον χαρακτήρα των κομματιών μας.
Θα σας δούμε όλους εκεί!
BREAKEVEN
About the Author
