Διάβασα κάπου μια περιγραφή και τη θεωρώ σπουδαία, οι Dödsrit μοιάζουν με μια φιγούρα που βαδίζει μόνη της στο κρύο. Πραγματικά, αυτός που την έγραψε κατάφερε μέσα σε λίγες λέξεις να αντικατοπτρίσει όλη τη φιλοσοφία και τον ήχο της μπάντας. Από τη βόρεια Ευρώπη φέρνουν μαζί τους ένα ύφος που ισορροπεί ανάμεσα στο black metal και τις ρίζες της crust κουλτούρας. Ο ήχος τους πραγματικά μοιάζει με έναν τρόπο να παρατηρήσεις τον κόσμο γύρω σου από κάποια απόσταση.
Από την αρχική ιδέα ενός ανθρώπου μέχρι τη μετέπειτα μορφή μιας ολοκληρωμένης μπάντας, ο ήχος τους απέκτησε πνοή και όραμα. Κάθε κομμάτι τους είναι σαν μια διαδρομή μέσα σε τοπία που αλλάζουν χρώματα αργά, χωρίς απότομες αλλαγές, αλλά με σταθερή κίνηση προς τα μέσα.
Οι Dödsrit έχουν ένα ιδιαίτερο χάρισμα. Όταν τους ακούς, σχηματίζονται μπροστά σου τοπία. Δάση με νοτισμένο χώμα. Άδειοι δρόμοι που φωτίζονται από μία λάμπα. Η πόλη τη νύχτα, όταν όλοι έχουν κλειστεί στα σπίτια τους κι απομένει μόνο ο ήχος των βημάτων σου.
Spirit Crusher
Ένα album που κουβαλά την αμεσότητα και την όρεξη του πρώτου δίσκου. Ακούγεται σαν ημερολόγιο που γράφτηκε μακριά από τον κόσμο, σε κάποια καλύβα μέσα στο κρύο.
Mortal Coil
Με τη νέα σύνθεση, η μπάντα κατεβάζει κουρδίσματα και τα riff είναι αδιαπράγμετευτα πιο βαριά, χωρίς ωστόσο να χάνους το εύρος των μελωδιών τους. Τα κομμάτια αναπτύσσονται αργά, χωρίς βιασύνη, σαν ιστορίες που χρειάζονται χρόνο για να ξεδιπλωθούν.
Nocturnal Will
Η πιο ώριμη δουλειά τους μέχρι σήμερα. Οι συνθέσεις είναι μεγάλες, αλλά δεν πλατειάζουν. Αφήνουν τον ακροατή να σταθεί μέσα σε μικρές λεπτομέρειες, να χαθεί σε εικόνες και μελωδίες που αλλάζουν συνεχώς. Εδώ μπορείς να διαβάσεις και το review που είχαμε κάνει όταν είχε κυκλοφορήσει.
Οι Dödsrit συχνά αγγίζουν την εσωτερική φθορά, τη μοναξιά, το αίσθημα ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια πορεία όπου δεν έχει πάντα απαντήσεις. Κι όμως, υπάρχει και κάτι σχεδόν ήρεμο στη μουσική τους. Μια αποδοχή της σκοτεινής πλευράς της ζωής, χωρίς υπερβολές.
Η φύση παίζει σημαντικό ρόλο στη θεματολογία τους. Όχι ως σκηνικό όπως μας έχει συνηθίσει το black metal, αλλά ως καταφύγιο και λύση.
Δεν είναι μια μπάντα που επιδιώκει να δημιουργήσει θόρυβο γύρω από το όνομά της ή να φανεί μεγαλύτερη απ’ όσο είναι. Η δύναμή τους βρίσκεται στην απλότητα των συναισθημάτων που μεταφέρουν, στην αίσθηση μιας εσωτερικής διαδρομής που συνοδεύεται από μελωδίες και θόρυβο, χωρίς να περισσεύει τίποτα.
Οι Dödsrit είναι μέτρο, συγκράτηση και ειλικρίνεια μέσα σε έναν χώρο που συχνά παρασύρεται σε υπερβολές. Γι’ αυτό κι όσοι τους ανακαλύπτουν, μένουν κοντά τους. Τα λέμε στο An club 28 Νοεμβρίου…
About the Author
