Σε μια περίοδο όπου η εγχώρια σκηνή της ηλεκτρονικής και ατμοσφαιρικής μουσικής γνωρίζει μια νέα άνθιση, το όνομα FUTUROKOMONO αναδύεται με ιδιαίτερη καθαρότητα. Το προσωπικό project του Κώστα Ζάμπου κινείται σε ένα υβριδικό ηχητικό τοπίο, όπου ονειρικές υφές, συναισθηματική ένταση και λεπτοδουλεμένη παραγωγή συνθέτουν έναν κόσμο που μοιάζει να αιωρείται ανάμεσα στο τώρα και σε έναν φανταστικό μελλοντικό χώρο. Με τις πρόσφατες κυκλοφορίες του να φέρουν ολοένα και περισσότερο κόσμο κοντά στη μουσική του, ο FUTUROKOMONO ετοιμάζεται να ανέβει στη σκηνή του Gazarte στις 19 Δεκεμβρίου, στο πλευρό των we.own.the.sky, σε μια βραδιά που υπόσχεται να γεφυρώσει το κιθαριστικό post-rock με την ηλεκτρονική ευαισθησία.
Πριν από την εμφάνιση αυτή, τον συναντάμε για μια πρώτη, ουσιαστική γνωριμία, για να μιλήσουμε για τις ρίζες, τις επιρροές, τα άλμπουμ που τον σημάδεψαν και την έμπνευση πίσω από μια μουσική που λειτουργεί περισσότερο σαν χώρος παρά σαν απλή ακρόαση.
Για αρχή, θα ήθελα να μας συστηθείς. Ποια είναι η ιστορία πίσω από το όνομα FUTUROKOMONO και πώς ξεκίνησε αυτό το project;
Λέγομαι Ζάμπος Κώστας aka FUTUROKOMONO.
Κάνω παραγωγές αρκετά χρόνια για indie κυρίως καλλιτεχνες, έχοντας δουλέψει σε διάφορα στούντιο της Αθήνας.
Το ψευδώνυμο FUTUROKOMONO μου το κέρασε η φίλη και συνεργάτιδα Danai Nielsen και ήταν μέρος ενός χαβαλέ που κάναμε μεταξύ μας.
Δεν σημαίνει κάτι, απλά μου άρεσε και επειδή εκείνη την εποχή τύχαινε να ξεκινάω το πρότζεκτ αποφάσισα ότι μου αρέσει σαν ήχος και το κράτησα.
Το πρότζεκτ ξεκίνησε επειδή πολύ απλά ήθελα να κυκλοφορήσω μουσική που με εκφράζει και να την ακούω στο αμάξι μου όταν ταξιδεύω.
Πώς θα περιέγραφες τον κόσμο του FUTUROKOMONO σε κάποιον που θα σε ακούσει πρώτη φορά στη συναυλία της 19ης Δεκεμβρίου;
Σκέφτομαι ότι είναι το soundtrack μιας dystopian sci-fi ταινίας.
Ποιες ήταν οι πρώτες μουσικές εμπειρίες ή εικόνες που σε έσπρωξαν να ασχοληθείς με τη δημιουργία; Υπήρχε κάποιος καθοριστικός “σπινθήρας”;
Με ωθούν προς τη δημιουργία κυρίως εικόνες από ταξίδια και βόλτες στη φύση.
Με ελκύει αφάνταστα το να ντύνω εικόνες με μουσικές γιατί κάπως έτσι καταφέρνω και τις αποθηκεύω και στο κεφάλι μου σαν στιγμές.
Τι είδη ή ποιους καλλιτέχνες θεωρείς ότι έχουν αφήσει το πιο βαθύ αποτύπωμα στον ήχο σου;
Βαθύτερο αποτύπωμα θεωρώ ότι μου έχουν αφήσει καλλιτέχνες όπως oι Lorn, Skeler, Jon Hopkins, Ben Frost, Nils Frahm, Jaga Jazzist , Bon Iver και Dj shadow.
Αν έπρεπε να αναφέρεις τρία άλμπουμ που σε διαμόρφωσαν, είτε συναισθηματικά είτε δημιουργικά, ποια θα ήταν και γιατί;
Θα έλεγα πως είναι τα εξής
“What we must” των Jaga Jazzist
“Immunity” του Jon Hopkins
“Felt” του Nils Frahm
Κάπως μεγάλωσα με αυτούς τους δίσκους, είναι το soundtrack της ζωής μου, με έχουν συντροφεύσει στις σημαντικές μου στιγμές.
Επίσης μουσικά αυτά τα άλμπουμ συνδυάζουν όλα αυτά τα στοιχεία που ψάχνω μέσα από τη μουσική.
Ξέρω ότι ζητήθηκαν τρεις αλλά δεν θα μπορούσα να μη συμπεριλάβω το “For Emma forever ago” μέσα στους αγαπημένους μου δίσκους! είναι κάπως πιο πάνω από όλα αυτός ο δίσκος για εμένα.
Είναι τόσο αληθινός και συναισθηματικά φορτισμένος δίσκος.
Επίσης άλλαξε τη folk μουσική για πάντα.
Η μουσική σου έχει μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, συχνά ονειρική και συναισθηματικά φορτισμένη. Από πού αντλείς έμπνευση όταν συνθέτεις; Από εικόνες, προσωπικές στιγμές, ταινίες, διάλογους;
Ναι πάντα αντλώ έμπνευση από αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μου.
Χρησιμοποιώ τα κομμάτια μου σαν στάμπα μέσα στο χρόνο κυρίως για να κρατάω στιγμές όπως προανέφερα.
Καταλαβαίνω επίσης ότι αρκετά από τα κομμάτια δεν έχουν στίχους και κάποιος μπορεί να θεωρεί ότι είναι απλά μια αόριστη ατμόσφαιρα… Στην πραγματικότητα, για εμένα μιλάνε για πολύ συγκεκριμένες καταστάσεις.
Πώς δουλεύεις στο στούντιο; Έχεις μια συγκεκριμένη “τελετουργία” ή αφήνεις τα κομμάτια να σε οδηγήσουν εκείνα;
Λειτουργώ μέσα από τους περιορισμούς.
Θεωρώ ότι το πιο σημαντικό για να παράγεις οτιδήποτε σε αυτή τη ζωή, είναι να έχεις περιορισμούς.
Επιλέγω τον εξοπλισμό που θα χρησιμοποιήσω από την αρχή και τον «παντρεύομαι» με έναν τρόπο, αυτό με βοηθάει στο να φτάσω στον προορισμό μου.
Όμως αυτός είναι ο δικός μου τρόπος, άλλοι άνθρωποι λειτουργούν αλλιώς – δεν υπάρχει σωστό ή λάθος.
Απλώς εγώ έχω την ανάγκη να ξέρω από την αρχή πού θέλω να φτάσω και να υπάρχει ένα όραμα ηχητικό τουλάχιστον.
Δουλεύω μόνος στο σπίτι κυρίως, παρότι η δουλειά μου είναι σε στούντιο, σπίτι γράφω και μιξαρω.
Στο στουντιο συνήθως υπάρχει τόση πρόσβαση σε εξοπλισμό, και είναι ωραία να πειραματίζεσαι… αλλά την τελική μορφή των κομματιών τη δίνω στο σπίτι με ελάχιστα εργαλεία.
Τι σε έφερε στη συνεργασία με τους we.own.the.sky για αυτή τη συναυλία; Τι σε συνδέει καλλιτεχνικά ή αισθητικά με αυτούς;
Τους we.own.the.sky τους γνωρίζω χρόνια και σαν ανθρώπους, και σαν μπάντα.
Έχουμε παίξει παρέα και παλαιότερα όταν έπαιζα με τους Afformance.
Είναι από τις πιο εντυπωσιακές live μπάντες στην Αθήνα. είμαι μεγάλος fan τους και κάθε φορά όταν βρίσκω την ευκαιρία να τους δω, το κάνω.
Επίσης έχουμε κάποιες κοινές αναφορές κυρίως στα ηχητικά άκρα, τον σκληρό ήχο και τις πιο ambient ατμοσφαιρικές στιγμές μας.
Πώς φαντάζεσαι το set σου εκείνη τη βραδιά; Υπάρχει κάτι που ανυπομονείς ιδιαίτερα να μοιραστείς με τον κόσμο;
Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, ανυπομονώ να δω κόσμο να κλείνει τα μάτια και να αφήνεται σε αυτό που ακούει!
Έχοντας μεγαλώσει με post rock, θεωρώ ότι στη συνθήκη ενός μεγάλου venue με δυνατό PA, αυτή η μουσική αναδεικνύεται και δημιουργεί συναισθήματα πολύ διαφορετικά από αυτά που σου δημιουργούνται ακούγοντας σπίτι ή μόνος με ακουστικά σε μια βόλτα.
Το ελληνικό μουσικό τοπίο έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια, ειδικά στη σκηνή της ηλεκτρονικής και ατμοσφαιρικής μουσικής. Πώς το βιώνεις; Νιώθεις ότι υπάρχει πλέον περισσότερος χώρος για πειραματισμό;
Η αλήθεια είναι νιώθω ότι έχει αλλάξει όλο προς το χειρότερο.
Πλέον θα κλείσουμε δύσκολα να παίξουμε κάπου live, οι χώροι είναι πολύ συγκεκριμένοι και κάπως ακριβοί από άποψη ενοικίου.
Σίγουρα ο κόσμος συνεχίζει και πειραματίζεται – αλλά πάντα το έκανε θεωρώ.
Εγώ προσωπικά στοχεύω από το 2026 να κάνω αρκετά live, αλλά όχι σε μαγαζιά, μα σε υπαίθριους χώρους, στημένους με δική μου ομάδα.
Το έκανα ήδη πριν τρεις μήνες και είδα ότι είναι κάτι που πραγματικά με εκφράζει και το ευχαριστιέμαι ακραία.
Υπάρχει κάποια μελλοντική κυκλοφορία ή συνεργασία που μπορείς να μας αποκαλύψεις; Πού κατευθύνεται ο ήχος του FUTUROKOMONO από εδώ και πέρα;
Θα κυκλοφορήσω ένα EP την άνοιξη με instrumentals και μετά θα συνεχίσω να βγάζω κομμάτια με φίλους αγαπημένους στα φωνητικά.
Παρουσίαση επίσης την άνοιξη, σε τοποθεσία που θα αποκαλύψω στα social αρχές του χρόνου όταν κλείσω τα διαδικαστικά.
Αυτή τη φορά θα το συνδυάσουμε με κάποια έκθεση της Μαρίζας Καψαμπέλη που επιμελείται πάντα τα artwork και είναι η βασική μου συνεργάτιδα.
Κλείνοντας, τι θα ήθελες να κρατήσει μαζί του κάποιος που θα σε δει live για πρώτη φορά;
Θα ήθελα να μουρμουράει κάποια μελωδία που θα ακούσει.
About the Author
