Στις 12 Σεπτεμβρίου η Πειραιώς και δει το Plissken festival θα φιλοξενήσει έναν καλλιτέχνη που δύσκολα χωράει σε ετικέτες, τον Archy Marshall, γνωστό σε όλους ως King Krule. Έναν δημιουργό που, από τα πρώτα του βήματα με το “6 Feet Beneath the Moon”, απέδειξε ότι η τέχνη του δεν στηρίζεται σε στιλ ή μόδες, αλλά σε μια αυθεντική, σχεδόν βασανιστική έκφραση συναισθημάτων.
Ξεκινώντας ως outsider το “Easy Easy”, έδωσε μια ωδή στην εφηβική ανία και στην απόπειρα φυγής από το καθημερινό τέλμα. Το “Out Getting Ribs”, από την εφηβεία του ακόμα, αποκάλυπτε έναν καλλιτέχνη με φωνή που ακουγόταν σαν να είχε “καπνίσει” δεκαετίες εμπειρίας, παρότι δεν είχε κλείσει καν το εικοστό έτος της ηλικίας του.
Το 2017, με το “The OOZ”, ανέπτυξε μια εσωστρεφή jazz-punk-noir υφή, με κομμάτια σαν το “Dum Surfer” να συνδυάζουν κυνισμό, groove και αποπνικτική ατμόσφαιρα. Δύο χρόνια μετά, το “Man Alive!” ενίσχυσε την ακατέργαστη, κοφτερή του πλευρά, με στιγμές όπως το “Cellular” και το “Stoned Again”, που έμοιαζαν με εκρήξεις στο κεφάλι ενός νέου που ασφυκτιά στις μεγαλουπόλεις.
Το “Space Heavy” είναι ένα οδοιπορικό γραμμένο σε διαδρομές ανάμεσα σε Λονδίνο και Λίβερπουλ και είναι το πιο ώριμο έργο του ως τώρα. Ένας δίσκος που, σύμφωνα με το Pitchfork, ισορροπεί ανάμεσα στο “woozy” groove και στη γυμνή ειλικρίνεια της φωνής του Marshall. Το NME τον περιγράφει ως μια συλλογή “nomadic dispatches”, ταξιδιωτικές επιστολές από έναν άνθρωπο που βρίσκεται διαρκώς μεταξύ κόσμων. Και το Slant Magazine μιλά για κινηματογραφικές εικόνες μοναξιάς, που αποτυπώνονται σε κομμάτια όπως το “Seaforth” και το “That Is My Life, That Is Yours”.
Το άλμπουμ δεν είναι εύκολο ούτε “ραδιοφωνικό”· είναι όμως μια ωδή στη φθορά, στη μοναξιά και στις στιγμές ενδοσκόπησης που συχνά αποφεύγουμε.
Δώδεκα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στην Αθήνα, ο King Krule επιστρέφει ως ώριμος καλλιτέχνης. Από το “αμούστακο τυπάκι με φωνή μπλουζ βετεράνου”, έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο ιδιαίτερους και συνεπείς δημιουργούς της γενιάς του.
Στις 12 Σεπτεμβρίου, στην καρδιά της Αθήνας, η φωνή του δεν θα είναι απλώς μέρος του line-up, θα είναι το ίδιο το statement του Plisskën που θα αντηχήσει μέσα από τις μελωδίες του, ότι μέσα στη φασαρία, υπάρχει πάντα χώρος για σιωπή, σκοτάδι και ποίηση.
About the Author
