Οι Mikro έχουν στιγματίσει μια ολόκληρη εποχή μου και επειδή λατρεύω τον ηλεκτρονικό ήχο, έχω περάσει πάρα πολύ καλά ακούγοντας Mikro. Όταν αναφέρομαι στον όρο “έχω περάσει καλά” δεν αναφέρομαι μόνο στο γεγονός ότι έχω χορέψει σαν παρασάνταλο κάτω από τους ήχους τους, αλλά έχουν περάσει πολλές ώρες στα ακουστικά μου και τα ηχεία μου.
Δυστυχώς η κουβέντα μας μαζί τους έγινε διαδικτυακά και ο γραπτός λόγος δεν μπορεί να αποτυπώσει συναίσθημα, εκφράσεις και τρόπο. Θα διαβάσεις παρακάτω ότι χαρακτήρισα τον ήχο των Mikro αστικό. Δεν το έβαλα καθόλου στο σχήμα της pop κουλτούρας, αλλά στο γεγονός ότι η πόλη έχει άπειρο σκοτάδι να προσφέρει και πολλά επίπεδα συναισθημάτων.
Δεν θα ξεχάσω μια κουβέντα που είχαμε με τους Wiegedood, οι οποίοι μας είπαν: “Δεν καταλαβαίνω την εμμονή του black metal με τα δάση. Άσε με 2 ώρες στις Βρυξέλλες και θα γράψω 10 black metal κομμάτια με όλα αυτά που θα δω”. Ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία μας για μια πιο άμεση κουβέντα στο μέλλον…
Διάβασε τι έχουν να πουν και ραντεβού στις 29 Νοεμβρίου στο Gagarin.
Tην εποχή που ξεκινήσατε να παίζετε μουσική, στην Ελλάδα η σκηνή του ηλεκτρονικού ήχου ήταν πολύ underground. Εσείς πως πήρατε την απόφαση να κινηθείτε σε αυτόν τον χώρο;
Κατ’ αρχήν ευχαριστούμε πολύ για την φιλοξενία στο MelodyLane. Για να απαντήσουμε στην πρώτη ερώτηση θα πρέπει να αναφερθούμε πρώτα σε κάποια πράματα. Οι Mikro είμαστε ένα γκρουπ πολύ ιδιόμορφο όσο αφορά το genre, το μουσικό στυλ αν θέλεις.
Από τα πρώτα μας κιόλας album είχαμε τραγούδια που κάλυπταν ένα ευρύ μουσικό φάσμα, από ποπ (όπως ήταν το “Tronik πλάσμα” και το “Άσπρη Σοκολάτα”) μέχρι trip-hop (όπως ήταν το “Σταγόνες) και hiphop (όπως ήταν το “16 προς 9” και το “Μέσα στα μάτια”), drum’n’bass (όπως το “Καταφύγιο”) μέχρι και rock όπως ήταν το “Η Σειρά σου” και “Το καλύτερό σου λάθος”) αλλά και dance όπως ήταν το “Αυτή η πόλη” και το “Περιστρεφόμενα Κεφάλια”. Αυτή η πολυμορφία του ήχου μας δεν συνεχίστηκε απλά αλλά διευρύνθηκε κι άλλο στα επόμενα album μας.
Αν κάποιος προσπαθήσει να χαρακτηρίσει τους Mikro μόνο από τα γνωστά τους τραγουδια τότε θα πει οτι είμαστε ποπ. Αλλά δεν είμαστε μόνο ποπ. Αν κάποιος κάνει μια βουτιά σε όλη τη δισκογραφία των Mikro θα δει την πολυμορφία που μας χαρακτηρίζει.
Αυτό θέλαμε άλλωστε κι από την αρχή. Να μην περιοριστούμε σε ένα μόνο είδος αλλά να κάνουμε ότι μας αρέσει δίχως όρια.
Εμείς από πάντα είχαμε την αίσθηση οτι κινούμαστε στον χώρο της undreground λόγω αυτής της πολυμορφίας. Και αυτή η πολυμορφία μας κόστισε διότι οι μεν του εναλλακτικού χώρου μας θεωρούσαν ποπ (ειδικά σε μία εποχή που η ποπ στην Ελλάδα ήταν παρεξηγημένη-δικαίως) και οι δε του mainstream μας θεωρούσαν εναλλακτικούς γιατί είμασταν πολύ έξω από τα νερά τους (και μουσικά αλλά και ιδεολογικά).
Αυτή η πολυμορφία βέβαια στο εξωτερικό εκείνη την εποχή ήταν κάτι πολύ υγιές, όπως μπορούμε να δούμε από παραδείγματα όπως οι Apollo 440, Moby, Hoovephonic και πολλά άλλα ονόματα της εποχής.
Τότε θυμάμαι ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση και το γεγονός ότι χρησιμοποιούσατε ελληνικό στίχο. Είχαμε επαφή, γιατί το ελληνόφωνο rock ήταν στα πάνω του, αλλά στον ηλεκτρονικό ήχο ήταν κάτι που είχαμε δει μόνο από τους Στέρεο Νόβα. Εσείς πως πήρατε τελικά αυτήν την επιλογή;
Όταν πρωτοξεκινήσαμε είχαμε αγγλικό στίχο μιας και όλες μας οι επιρροές ήταν αγγλόφωνες. Παρόλα αυτά αποφασίσαμε να κάνουμε ελληνικό στίχο γιατί θέλαμε να έχουμε άμεση επαφή με το κοινό μας το οποίο τότε ήταν αποκλειστικά ελληνικό. Μετά το 5ο album κάναμε και κάποια αγγλόφωνα τραγούδια μιας και προσπαθήσαμε να κάνουμε ένα άνοιγμα στο εξωτερικό.
Ο ήχος σας είναι φοβερά διακριτός. Αυτή η ταυτότητα προέκυψε συνειδητά ή τελικά πήρε μορφή μέσα από πειραματισμούς;
Είμαστε ένας συνεχόμενος πειραματισμός. Κάνουμε ότι μας αρέσει δίχως κανόνες. Αρκεί να μας αρέσει. Η ταυτότητα έρχεται στη συνέχεια αν είσαι συνεπής και ειλικρινής με αυτό που κάνεις. Ποτέ δεν προσποιηθήκαμε κάτι.
Στα πρώτα σας live υπήρχε κάποιο “απροσδόκητο” κοινό που σας αγκάλιασε;
Όχι ιδιαίτερα. Τα πρώτα χρόνια ειδικά ήταν πολύ δύσκολα. Το κοινό άργησε να μας αγκαλιάσει γιατί δεν είμαστε μια live μπάντα με την έννοια της ροκ μπάντας. Τα συνθεσάιζερ και τα κουμπάκια ήταν αρκετά παρεξηγημένα. Παίζαμε σε κοινό των 50-100 ατόμων αλλά ποτέ δεν μας ένοιαζε. Παίζαμε πρώτα για εμάς και μετά για το κοινό. Αν μας έχει δει κάποιος να παίζουμε σε 50 άτομα και σε 5000 θα καταλάβει ότι είματε ακριβώς το ίδιο.
Ο ήχος των Mikro μου βγάζει μια πολύ έντονη αστική αισθητική (πόλης όχι αστών 😊). Είναι κάτι που το θέλετε ή απλά έκανε project σε εμένα;
Θα ξαναπούμε πως αν η οπτική σου είναι από τα γνωστά μας τραγούδια τότε αυτή η εξωστρέφεια μπορεί να σου δώσει αυτή την αίσθηση της αστικής αισθητικής που αναφέρεις. Αν όμως εντρυφήσεις στα πιο εναλλακτικά τραγούδια μας θα ανακαλύψεις πολλά ακόμα layers.
Εάν κάποιος δεν σας είχε ακούσει ποτέ, πως θα περιγράφατε τον ήχο σας;
Πολυμορφικός ήχος με άξονα την ηλεκτρονική μουσική και αναφορές σε ηλεκτρικά όργανα, άλλες φορές με uptempo διάθεση και άλλες με πιο downtempo διάθεση.
Κοιτώντας προς τα πίσω, υπάρχει ένα σημείο που σας έκανε να σκεφτείτε ότι κάτι αλλάξατε στο μουσικό τοπίο της Ελλάδας; Δεν το βάζω σαν ματαιοδοξία, αλλά περισσότερο σας κομμάτι ενός οικοσυστήματος που τότε ακόμα διαμορφωνόταν.
Αυτό δεν μπορούμε να το πούμε ή να το δούμε. Συνήθως αυτά γίνονται υποσυνείδητα και χωρίς να το παίρνεις είδηση.
Πιθανόν να έχουμε επηρεάσει με τον αλφα ή βήτα τρόπο κάποιους ανθρώπους.
Σήμερα οι Mikro πως οραματίζονται το καλλιτεχνικό τους μέλλον;
Δεν οραματιζόμαστε γενικώς. Ζούμε το σήμερα και το πολύ κοντινό αύριο. Ονειρευόματε αλλά δίχως προσδοκίες. Το βασικό μας μέλημα είναι να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και να προσπαθούμε να περνάμε καλά. Να κάνουμε μουσική και συναυλίες.
About the Author
